Το περιβάλλον μάθησης χαρακτηρίζεται συχνά από έντονες απαιτήσεις και προσδοκίες απέναντι στους μαθητές, με αποτέλεσμα να δημιουργεί ή και να επιτείνει θέματα συναισθηματικής υγείας, όπως αυτά που σχετίζονται με διαταραχές άγχους. Ταυτόχρονα, το περιβάλλον μάθησης επηρεάζεται κρίσιμα από την εμπλοκή των συμμαθητών, με αποτέλεσμα, όταν υπάρχει ικανοποιητική κοινωνική αλληλεπίδραση τα ψυχικά θέματα να αμβλύνονται και αντιστρόφως. Η παρούσα μελέτη ερευνά τις απόψεις 1897 μαθητών των τελευταίων τριών τάξεων του Δημοτικού σχολείου σχετικά με συμπεριφορές που αφορούν διαταραχές άγχους (SCAS-GR), σχολική θυματοποίηση (BPQ) και πεποιθήσεις σχετικές με σχολική θυματοποίηση (RPS). Ταυτόχρονα, δηλώθηκε από τους εκπαιδευτικούς η σχολική προσαρμοστικότητα και σχολική επίτευξη κάθε μαθητή (TRF). Τα αποτελέσματα εμφανίζουν θετική συσχέτιση μεταξύ τους. Έτσι, για παράδειγμα, μαθητές που έχουν ώριμες, κοινωνικού χαρακτήρα, συμπεριφορές, τείνουν να έχουν χαμηλό άγχος, να είναι καλοί μαθητές και να δηλώνεται από τους ίδιους και από τους εκπαιδευτικούς τους ότι είναι καλά προσαρμοσμένοι στο σχολικό περιβάλλον. Από την άλλη, τα παιδιά που έχουν πεποιθήσεις υπέρ της θυματοποίησης, συχνά έχουν δυσμενή ψυχική κατάσταση με υψηλό άγχος και δηλώσεις ότι δεν περνούν καλά και δεν έχουν καλές επιδόσεις στο σχολείο τους. Τέλος εμφανίζεται ομάδα μαθητών, η οποία είναι ενδεχομένως, σημαντική για τη μελλοντική δόμηση προγραμμάτων που θα ενισχύσουν την ψυχική υγεία και ανθεκτικότητα στα σχολεία. Είναι οι μαθητές που μοιάζουν κοινωνικά ώριμοι, με πεποιθήσεις κατά της θυματοποίησης, οι οποίοι δηλώνουν θετικές συμπεριφορές, καλή σχολική προσαρμογή και επιδόσεις.
Στην παρούσα έρευνα, οι δάσκαλοι των τάξεων, ενδεχομένως λόγω της εμπειρίας τους στα αναπτυξιακά στάδια του παιδιού, αποδεικνύονται ως πολύ καλοί κριτές της προσαρμοστικότητας του παιδιού στο σχολικό περιβάλλον και αυτό αποδίδεται από τη σταθερότητα των μεταβλητών της έρευνας. Έτσι, διαρκώς δηλώνεται η καλή σχέση μεταξύ σχολικής προσαρμογής και επίδοσης με τις συμπεριφορές και πεποιθήσεις των μαθητών σχετικά με τον σχολικό εκφοβισμό και την ψυχική τους υγεία, δεδομένα που επιβεβαιώνονται από αντίστοιχες μελέτες, οι οποίες καταδεικνύουν τη σύνδεση των αρμονικών σχέσεων με τους συνομηλίκους με τη μείωση των συμπεριφορών που προβληματίζουν.
Από την άλλη, τα παιδιά με δηλώσεις κατά της θυματοποίησης, παιδιά που δεν αποδέχονται τη θυματοποίηση των ιδίων και των γύρων τους, μοιάζουν, ψυχικά σταθερότερα, χαρακτηρίζονται από πιο ώριμες συμπεριφορές, οι οποίες με τη σειρά τους τα καθιστούν περισσότερο ανεξάρτητα και αυτόνομα. Θέμα, που αναπτυξιακά είναι ιδιαίτερα κρίσιμο. Θα ενδιέφερε έτσι, την επιστημονική κοινότητα να περιγραφούν τα χαρακτηριστικά αυτή της ομάδας, που στην πραγματικότητα αποτελεί ομάδα παιδιών με ψυχική ανθεκτικότητα, ώστε να δομηθούν προγράμματα πρωτογενούς παρέμβασης με σκοπό τη γενίκευση των χαρακτηριστικών της, στο σύνολο των παιδιών.