Με βάση τα ελληνικά αναλυτικά προγράμματα του δημοτικού σχολείου, με το πέρασμα των μαθητών από τη δευτέρα στην
τρίτη δημοτικού απαιτείται από αυτούς να διαβάζουν με ευχέρεια τα κείμενα στα σχολικά εγχειρίδια, να τα κατανοούν και να
μαθαίνουν τις προσφερόμενες γνώσεις. Οι απαιτήσεις, όμως, αυξάνονται, με την είσοδο των μαθητών στις μεγαλύτερες τάξεις, όπου τα παιδιά έρχονται πλέον σε επαφή με επιστημονικά κείμενα (φυσική, γεωγραφία, ιστορία), στα οποία συχνά το λεξιλόγιο είναι άγνωστο για τους μαθητές, ο τρόπος συγγραφής τους είναι ανοίκειος, δεν αξιοποιούνται ως επί το πλείστον οι προηγούμενες γνώσεις των μαθητών και οι νέες έννοιες εισάγονται τις περισσότερες φορές αποσπασματικά και πολύ γρήγορα. Οι απαιτήσεις του μηχανισμού κατανόησης με τη χρήση στρατηγικών, τις οποίες έχουν διδαχθεί ή πρόκειται να διδαχθούν, αυξάνονται εντυπωσιακά, τόσο για τους μαθητές που δεν αντιμετωπίζουν αναγνωστικές δυσκολίες όσο και για αυτούς
που η διαδικασία της ανάγνωσης είναι μια επίπονη, και τις περισσότερες φορές μάταιη, προσπάθεια. Στη μελέτη αυτή επισημαίνονται τα χαρακτηριστικά των μαθητών που επηρεάζουν την αναγνωστική τους ικανότητα και προτείνονται στρατηγικές και τεχνικές που θα την ενισχύσουν.