Όλα τα σχολικά βιβλία, μέσω του δηλωτικού τους περιεχομένου, προσφέρουν τις απαντήσεις, ενώ οι ερωτήσεις είναι αυτές που καθοδηγούν τη σκέψη και εμπλέκουν τον μαθητή στην ανακάλυψη της γνώσης. Πολλοί είναι οι φιλόσοφοι και οι διδακτικολόγοι που προτείνουν, ότι θα ήταν πολύ πιο γοητευτικό αλλά και αποτελεσματικό, να ξαναγραφτούν τα σχολικά εγχειρίδια με την αξιοποίηση ερωτηματικών και μόνο προτάσεων.
Η μελέτη αυτή εστιάζει στη συμβολή των ερωτήσεων που θεωρείται πολυδιάστατη∙ από τη μία καθοδηγούν τη σκέψη και λεκτικοποιούν τον τρόπο που συντελείται η μάθηση και από την άλλη αποτελούν εργαλεία της αξιολόγησης της κατανόησης, τόσο ως διαδικασία όσο και ως αποτέλεσμα της μάθησης.
Οι μαθητές οι οποίοι μπορούν και παράγουν ερωτήσεις, είναι ικανοί να σκέφτονται και να μαθαίνουν. Υπάρχουν αρκετά είδη ερωτήσεων που ενεργοποιούν και κινητοποιούν τη σκέψη: οι ερωτήσεις βάθους, που αναζητούν αυτό που κρύβεται κάτω από την επιφανειακή γνώση∙ οι ερωτήσεις σκοπού, οι οποίες παρωθούν στην επιτέλεση της δραστηριότητας∙ οι ερωτήσεις πληροφορίας, οι οποίες μας κινητοποιούν για την αναζήτηση επιπλέον πηγών∙ οι ερωτήσεις ερμηνείας, με τις οποίες εξετάζεται πώς γίνεται η οργάνωση ή η νοηματοδότηση των πληροφοριών∙ οι υπαινικτικές ερωτήσεις, οι οποίες προσπαθούν να παρακολουθήσουν τον τρόπο σκέψης∙ οι υποθετικές ερωτήσεις, που αναζητούν τι θεωρείται δεδομένο∙ οι ερωτήσεις οπτικής, μέσα από τις οποίες αξιολογείται η δεδομένη οπτική και αναζητούνται εναλλακτικές∙ οι ερωτήσεις συνάφειας, που βοηθούν στην αναγνώριση των δεδομένων της ερώτησης∙ οι ερωτήσεις πιστότητας, μέσα από τις οποίες αξιολογείται η ορθότητα και η σαφήνεια της σκέψης∙ οι ερωτήσεις ακρίβειας, οι οποίες αναζητούν τις λεπτομέρειες και την κεντρική ιδέα∙ οι ερωτήσεις συνέπειας, μέσα από τις οποίες εξετάζουν τις αντιφάσεις της σκέψης μας∙ οι ερωτήσεις λογικής, οι οποίες τακτοποιούν τις σκέψεις σε ένα αιτιολογημένο σύστημα απόκρισης.