Η τέχνη προσφέρει ποικίλους «φακούς» για την εξέταση των πολιτισμών, την εξερεύνηση των κοινωνικών πλαισίων μέσα στα οποία δημιουργήθηκαν τα διάφορα έργα όπως και για την ανακάλυψη των συμβόλων και των αφηγήσεων που αυτά περιέχουν. Η ικανότητα να παρατηρείς κριτικά τα έργα τέχνης απαιτεί τη συνδρομή της σκέψης, καθώς αυτά δεν αποκαλύπτουν τα μυστικά τους με την πρώτη ματιά. Επιπλέον, επιχειρηματολογεί για την αξία της παρατήρησης των έργων τέχνης ως μέσο πρόβλεψης της σκέψης, καθώς το άτομο αποκτά συνήθειες σκέψης που δεν είναι επιπόλαιες, περιορισμένες, ασαφείς και χαώδεις. Τα έργα τέχνης χρειάζονται πολλές φορές και τη δική μας προσωπική συνδρομή στο να αποκτήσουν νόημα ή να ξεδιπλώσουν τις ιδέες τους. Απαιτούν την αξιοποίηση ποικίλων γνωστικών λειτουργιών και μας προτρέπουν να κάνουμε συνάψεις με άλλους τομείς της ανθρώπινης εμπειρίας και γνώσης. Πολλοί είναι οι μελετητές που υποστηρίζουν ότι η τέχνη πρέπει να διδάσκεται, όπως και να μας διδάσκει. Ο παιδευτικός ρόλος της τέχνης λειτουργεί πολυεπίπεδα, καθώς βοηθά τους μαθητές από τη μία να κατανοήσουν την αισθητική της διάσταση και από την άλλη να αναπτύξουν τη σκέψη τους.