Στο κεφάλαιο αυτό παρουσιάζονται οι έννοιες και οι αρχές του Κονστρουκτιβισμού-Εποικοδομισμού, ως θεωρία μάθησης και διδασκαλίας. Διακρίνονται οι κύριες εκφράσεις της θεωρίας (γνωστικός, κοινωνικός και ριζοσπαστικός κονστρουκτιβισμός) και αναζητούνται οι προεκτάσεις τους στη διδακτική μεθοδολογία και στη σχολική πράξη. Περιγράφονται ευσύνοπτα έννοιες και διαδικασίες μάθησης, όπως τα σχήματα, η αφομοίωση-συμμόρφωση, η Ζώνη Επικείμενης Ανάπτυξης, η εσωτερίκευση, που πηγάζουν από αυτή τη θεωρητική προσέγγιση και συνδέονται με την πρακτική τους εφαρμογή. Τέλος, ως παράδειγμα αυτής της διασύνδεσης, προτείνεται ένα διδακτικό σενάριο, όπου η θεωρία επιστρατεύεται, για να καθοδηγήσει, να φωτίσει, να ερμηνεύσει και να διαμορφώσει το έργο του εκπαιδευτικού.