Στόχος της παρούσας έρευνας είναι να παρουσιάσει τους παράγοντες οι οποίοι, µέσα από διεθνείς έρευνες, έχει αποδειχθεί ότι δηµιουργούν και επιτείνουν το στρες που βιώνουν οι γονείς παιδιών µε ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες. Έρευνες έχουν δείξει ότι οι µητέρες παιδιών µε µαθησιακές δυσκολίες βιώνουν περισσότερο στρες σε σχέση µε τις µητέρες των άλλων παιδιών. Ειδικότερα, οι µητέρες βιώνουν περισσότερο στρες σε σχέση µε τους πατέρες λόγω κυρίως έλλειψης συζυγικής υποστήριξης και εµπλοκής. Άλλες έρευνες έχουν δείξει ότι η ένταση των συµπτωµάτων που παρουσιάζει το παιδί επιτείνει το στρες των γονέων και µπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη. Επίσης, στη σοβαρότητα των συµπτωµάτων του παιδιού οφείλεται η µείωση των επιπέδων αισιοδοξίας και αυτοαποτελεσµατικότητας του γονέα. Συγκεκριµένα, οι γονείς παιδιών µε αυτισµό συγκριτικά µε γονείς παιδιών µε άλλες εκπαιδευτικές ανάγκες βιώνουν υψηλότερα επίπεδα στρες. Η µαταίωση και η δυσαρέσκεια των γονέων έχει ως συνέπεια τη δηµιουργία κακής ποιότητας σχέσης µεταξύ παιδιού και γονέα, αυξάνει κατά πολύ την εσωστρεφή ή εξωστρεφή συµπεριφορά του παιδιού, γεγονός που εξηγεί γιατί τα παιδιά µε µαθησιακές δυσκολίες εξαρτώνται περισσότερο από άλλους και συχνά υστερούν σε σχέση µε τους συνοµηλίκους τους ως προς το επίπεδο της ανεξαρτησίας τους. Αυτή η εξάρτηση συνιστά για τους γονείς των συγκεκριµένων παιδιών σηµαντική πηγή στρες. Τέλος, ένας παράγοντας που έχει αποδειχθεί ότι µπορεί να µειώσει το στρες των γονέων είναι η κοινωνική υποστήριξη, καθώς οι γονείς εισπράττουν το ενδιαφέρον, τη στήριξη και τη φροντίδα από τον περίγυρο και δεν αισθάνονται µόνοι στην αντιµετώπιση των προβληµάτων τους.
Λέξεις-κλειδιά: στρες, γονείς, ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, κατάθλιψη, κοινωνική υποστήριξη.